He prayed to God that pin go to the dustpin. what is the reason for that….?  Read this article and know that reason.  This article is written by Jeyakumar sreenivasan. Read and share your commants…

 

“அந்தக் குண்டூசி குப்பைத் தொட்டிக்குப் போக வேண்டும்” என்று ரிசப்ஷனில் இருந்த பிள்ளையாரிடம் வேண்டிக் கொண்டேன்.

“ஃப்ளாஸ்க், வாட்டர் பாட்டில்,ஒரு பெட்ஷீட்,ரெண்டு டவல், ஃபீடிங் பாட்டில், ஹேண்ட் வாஷ்,” என்று லிஸ்ட்களை அடுக்கிக் கொண்டிருந்தவள், திடீரென்று, “அப்புறம், நம்ம வீட்ல எவ்வளவு வாழைப் பழங்கள் இருக்குதோ அவ்வளவையும் கொண்டு வாங்க, இங்க அர்ஜெண்டா வேணுமாம், பேசிக்கிட்டிருந்தாங்க” என்று சொன்ன மனைவியின் பேச்சில் குழம்பினேன்.
“எடுத்துக்கிட்டு இங்க வாங்க,சொல்றேன்.”

இரவு பனிரெண்டு மணிக்கு ஸ்ரீவத்ஸனுக்கு ஜீரம் அதிகமாகி, மருத்துவமனையில் காண்பித்த போது, அட்மிட் செய்யவேண்டும் என்று சொன்னவுடன், அவர்களை அங்கே விட்டு விட்டு, வீட்டுக்கு வந்த என்னிடம் ஃபோனில் சொன்ன லிஸ்ட் தான் மேற்கூறியவை எல்லாம்.

மணி ஒன்றேகால். நான் போவதற்குள், பீடியாட்ரிக் எமர்ஜென்ஸியில் பூர்வாங்க மருந்துகள் எல்லாம் தரப்பட்டு, ஸ்ரீவத்சனை தனிவார்டுக்கு மாற்றியிருந்தார்கள்.குளுக்கோஸ் ஏறிக் கொண்டிருந்த குழந்தையைப் பார்த்துக் கொண்டே கொண்டு போயிருந்த சாமான்களை மனைவியிடம் கொடுத்தேன்.

“முதல்ல இந்த வாழைப்பழங்களை எடுத்துட்டுப் போய் அவங்ககிட்டக் குடுங்க.எமர்ஜென்ஸில இருப்பாங்க,பாவம் நைட்டு பன்னெண்டு மணிக்கு வாழைப்பழத்துக்கு அவங்க எங்க போவாங்க?” என்று விஷயத்தைச் சொன்னாள்.

எமர்ஜென்ஸி வார்டு வந்து விசாரித்த போது, இதோ இவங்ககிட்டக் குடுங்க என்று ஒருவரை அழைத்து வந்தார்கள். நான் கொடுத்த வாழைப்பழங்களை நன்றி சொல்லி வாங்கிக் கொண்ட பர்தா அணிந்த அந்த இளந்தாயின் கண்கள் வெகுவாகக் கலங்கியிருந்தன.

அதற்கு சற்று முன்பாக, எமர்ஜென்ஸி டாக்டர்கள், “வாழைப்பழம் கிடைச்சாக் குடுத்துப் பாப்போம் அதுல வர்றதுக்கு வரச் சான்ஸ் இருக்கு; அப்பிடி வரலேன்னா, சர்ஜரிதான்” என்று பேசிக் கொண்டார்களாம்.

மூன்று நர்ஸ்கள், டூட்டி டாக்டர்கள் அமர்ந்திருந்த அந்த டேபிளின் அருகே சென்று , “என்னன்னு ஐடண்டிஃபை பண்ணீட்டிங்களா?” என்று கேட்டேன்.

“இதோ, எக்ஸ்ரே ரிசல்ட்டே வந்துருச்சே” என்று அவர்கள் காட்டிய வயிற்றுப் பகுதி எக்ஸ்ரேயில் கிடைமட்டமாக இருந்த அந்தக் குண்டூசி துல்லியமாகத் தெரிந்தது.

“என்ன வயசு அந்தக் குழந்தைக்கு? என்று வருத்தத்துடன் கேட்டேன்.

“ஒரு வயசு.”

ஸ்ரீவத்சனுக்கு வேண்டிக் கொண்டதுடன், “எந்தவிதமான பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாமல் அந்தக் குண்டூசி, குப்பைத் தொட்டிக்குப் போக வேண்டும்” என்று, முகம் பார்க்காத அந்தக் குழந்தைக்காகவும், ரிசப்ஷனில் இருந்த பிள்ளையாரிடம் வேண்டிக் கொண்டேன்.

Leave a comment

LEAVE A REPLY